Een print die op het scherm mooi is, kan aan de muur verloren gaan. Meestal ligt het aan de plek: te klein boven een bank, liggend op een smalle strook, donker in een donkere hoek. Een paar vaste regels helpen.
Liggend boven iets breeds
Boven een bank, een bed of een dressoir wil je een print die ongeveer twee derde van de breedte van dat meubel beslaat. Een liggend werk vult die ruimte vanzelf. Horus in vlucht is daarvoor gemaakt: de vleugels lopen horizontaal door het hele beeld. Ook de Hydra met zeven koppen vraagt om die breedte.
Staand op een smalle strook
Naast een deur, tussen twee ramen of in een gang is de ruimte hoog en smal. Kies daar een staand werk. De Stier is staand van formaat, met de hoorns tot aan de rand. Feniks in de zonnering heeft een staart die naar beneden uitwaaiert en past op een hoge wand. Persephone en Athena zijn ook staand.
Hoe hoog?
De gewone regel: het midden van de print op ooghoogte, rond 1,50 meter van de vloer. Boven een bank hang je lager, 20 tot 30 cm boven de rugleuning. Hangt hij hoger, dan zweeft de print los van het meubel.
Er zijn uitzonderingen. De Sfinx van onderaf is van beneden gezien, waardoor het beeld boven je uit lijkt te komen. Hang hem hoog en het effect klopt.
Licht en donker
Een donker werk op een donkere muur verdwijnt. De Buffel is zo'n werk dat om een lichte muur vraagt. Hades hangt het best waar het licht van opzij komt; dan zie je de barsten in het steen.
Voor een lichte kamer zijn er de zachte werken: de Duif van hout en parelmoer, het Hert met bloesemgewei, de Rode panda.
Meer dan één
Hang je een reeks, kies dan werken uit één collectie. In de zwart-witreeks kijken de Leeuw, de Tijger en de Gorilla je alle drie recht aan, met dezelfde grijstonen. Naast elkaar hangen ze als één geheel.
Houd tussen de lijsten 5 tot 8 cm aan. Leg de bovenranden op één lijn, of de middens als de formaten verschillen. Een potloodstreep en een waterpas zijn genoeg; meet twee keer voor je boort.
